woensdag 3 september 2014

Het leven in een gastgezin


Of je nu voor een paar weken, een semester of een jaar verblijft in een gastgezin in het buitenland, het is altijd een avontuur. Waar zouden ze wonen? Hoe ziet hun huis eruit? Hoe zouden  mijn gastouders eruit zien?  Heb ik gastzussen of broers?  Welke hobbies hebben ze? Ontelbare vragen spoken door je hoofd. Dit is niet meer dan normaal. Een semester of een jaar in een ‘vreemde’ familie doorbrengen is niet zomaar iets. Het is een grote stap. Maar ik kan je geruststellen: je gastfamilie heeft evenveel zenuwen en vragen als jou. Zij stellen immers hun huis open voor een ‘vreemdeling’ die een tijdje zal meeleven als deel van hun gezin. Waar je ook terrecht komt, de kans op succes is voor een groot deel afhankelijk van je eigen instelling. Als je met een open en flexibele geest op avontuur vertrekt, kan je alleen maar positief verrast worden.  

Nadat je de persoonlijke gegevens van je gastfamilie hebt doorgenomen en eventueel een eerste gesprekje hebt gehouden via het internet, is het tijd voor de echte ontmoeting. Na de zware taak om je valies in te pakken voor een semester of een jaar in het buitenland (hoe krijg ik dat er in hemelsnaam allemaal in?) en een emotioneel afscheid van je familie en vrienden in Belgie, stap je op het vliegtuig op weg naar je nieuwe familie. Het is een vreemd, maar leuk gevoel. Eenmaal aangekomen, scan je met bange oogjes de omgeving af naar gekende gezichten. En daar staan ze dan, je gastfamilie met open armen en een glimlach van oor tot oor.

De eerste dagen zijn altijd overweldigend. Je familie stelt je trots voor aan hun vele vrienden en kennissen wiens naam je onmogelijk kan onthouden. Maar geen nood, de kans is groot dat ze jou naam niet eens kunnen uitspreken, laat staan dat ze jouw land kunnen aanduiden op de wereldkaart. “Belgium, is that in Asia?”. Van diegenen die wel al gehoord hebben van je land, kan je de vreemdste vragen verwachten.  “Is it true that Belgians don’t shave their legs and armpits?’ 

Niet alleen de mensen, maar eveneens het eten is een grote aanpassing. Waar je ook verblijft, het is niet zoals in België.  Na enkele weken zul je het leven echter niet meer kunnen voorstellen zonder pannekoeken en wafels als ontbijt.  Het hoge cijfer op de weegschaal is helaas een gevolg waar vele uitwisselingsstudenten niet omheen kunnen. Een goede integratie vergt nu eenmaal enkele opofferingen. Mijn advies: geniet ervan. Je zal de wekelijkse uitstapjes naar McDonalds of Domino’s pizzas missen als je eenmaal terug thuis bent.  Het omgekeerde geldt uiteraard ook. Na enkele maanden in het buitenland begin je al te kwijlen als je nog maar dénkt aan vers brood van een warme belgische bakker. Kerstmis en verjaardagen zijn dan ook de ideale gelegenheid om postpakketjes te ontvangen van vrienden en familie die gevuld zijn met belgische lekkernijen.

Het leven in een gastgezin heeft een heel groot voordeel: het is de beste manier om een taal te leren. Je kan er immers niet omheen. In het begin zal je soms gebaren moeten gebruiken en het kan al eens  voorkomen dat je iets ‘normaals’ zegt, en dat iedereen plots begint te lachen. Geen nood, oefening baart kunst. Bovendien zal je familie graag met je praten, al  is het maar om je ‘leuke accent’ te horen. Na enkele maanden zal deze nieuwe taal zo natuurlijk aanvoelen dat je er zelfs in droomt (ook je vrienden en familie uit België spreken in dromenland plots vloeiend Engels of Frans).  Je zal je extra hard moeten concentreren om je moedertaal te praten wanneer je ouders je vanuit België opbellen om te vragen hoe het met je gaat. Zo zullen studenten die zich in een Engels gastgezin bevinden bijvoorbeeld de rollende ‘r’ plots niet meer kunnen uitspreken.  De enige mensen die een grote fan blijven van je moedertaal is je gastfamilie zelf. Ze zullen je immers meerdere malen vragen om eens iets in je moedertaal te zeggen en ze zullen het altijd “awesome” vinden, wat je ook zegt.

Wanneer het tijd is om terug naar huis te gaan, zal je merken dat je eigenlijk niet meer weet waar je ‘thuis’ precies is. Mensen met wie je een jaar geleden nog nooit gepraat had, noem je spontaan je ‘mom’ en ‘dad’.  Het zal opnieuw een uitdaging zijn om je opnieuw aan te passen aan je thuisland. Zo kan het al eens gebeuren dat je ‘vergeten’ was dat je in België niet om 3u ’s nachts naar de winkel kan om melk te kopen, dat je ijskast geen ijsblokjes kan maken of dat je geen gratis refills krijgt in restaurants. Waar je ook naartoe bent geweest als gaststudent, de gewoonten en mensen van dit land zullen je altijd bijblijven.  


Begint het bij jou te kriebelen om ook eens een semester of jaartje in het buitenland te verblijven? Bekijk dan zeker onze highschool programs  (http://taalreizen.com/taalcursus/onze-programmas/high-school-in-het-buitenland_c20) en Gap years! (http://taalreizen.com/taalcursus/onze-programmas/gapyear-in-het-buitenland_c207) Vind je een jaartje te lang, dan kan je ook enkele weken in een gastgezin verblijven terwijl je een interessante taalcursus volgt. (http://taalreizen.com/taalcursus/onze-programmas/jongeren-studenten_c1). 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen